PELE IS DE TEL KWIJT


Tijd voor een raadsel. Wie ontbreken er in het volgende rijtje: Marco van Basten, Dennis Bergkamp, Johan Cruijff, Edgar Davids, Ruud Gullit, René en Willy van de Kerkhof, Patrick Kluivert, Johan Neeskens, Ruud van Nistelrooij, Rob Rensenbrink, Frank Rijkaard en Clarence Seedorf?

De verstokte MVV-fan gokt misschien op Willy Brokamp, Giel Haenen of Jeu van Bun, maar buiten de landsgrenzen zijn dat toch niet de meest voor de hand liggende namen. Zeker niet als je bedenkt dat bovenstaande lijst is samengesteld door Edson Arantes do Nascimento, beter bekend als de levende voetballegende Pelé. In het kader van het honderdjarige bestaan van de wereldvoetbalbond FIFA selecteerde hij The FIFA 100, de beste spelers die het mondiale voetbal door de jaren heen heeft voortbracht. In plaats van The FIFA 100 werd het Pelé's 125, want de Braziliaanse voetbalkoning kon maar moeilijk kiezen. De dertien eerdergenoemde Nederlanders behoorden tot de uitverkorenen. Brazilië, Frankrijk en Italië waren nog beter vertegenwoordigd, maar Nederland leverde volgens Pelé meer toppers af dan voetbalgrootmachten als Argentinië, Duitsland en Engeland.

Geheel onomstreden is Pelé's 125 niet. Over Cruijff, Maradona, Platini, Eusebio en Puskas kan geen misverstand bestaan, maar namen als Figuera, Emre, Nakata, Romerito en Myong-Bo Hong spreken toch wat minder tot de verbeelding. Dat Pelé het Amerikaanse voetbal niet echt serieus neemt, blijkt wel uit het feit dat hij Michelle Akers en Mia Hamm verkiest boven bijvoorbeeld Earnest Stewart. Akers en Hamm werden in 1999 wereldkampioen met het Amerikaanse dameselftal.

Ondanks de dertien uitverkoren landgenoten keek ook voetbalminnend Nederland vreemd op van Pelé's onnavolgbare selectiebeleid. Zo kregen Rensenbrink, de gebroeders Van de Kerkhof, Davids en Seedorf de voorkeur boven Ronald Koeman, Willem van Hanegem en Ruud Krol. Ook Jaap Stam werd gepasseerd door de wereldvoetbalambassadeur.

Toch leuk voor Clarence Seedorf. Penalty's nemen kan hij niet, maar Pelé noemt hem wel in één adem met Ronaldo, Figo en Zidane. Toegegeven: met drie keer de Europa Cup I en clubs als Real Madrid, Inter Milan en AC Milan op je naam tel je natuurlijk wel mee. Rob Rensenbrink moest twee keer zijn ogen uitwrijven toen hij het las: hij stond in The FIFA 100. Dat was wel het laatste waar de man van 'de bal op de paal' op had gerekend. Ook de Van de Kerkhofjes maakten een pas-de-deux toen ze de krant opensloegen: Helmond als epicentrum van het wereldvoetbal. Alleen jammer dat Pelé hun fijnbesnaarde dorpsgenoot Berry van Aerle was vergeten. En Edgar Davids? Ook hij kon het niet geloven. Hij zette het op een holletje naar de opticien voor een nieuwe bril.

De bekendmaking van The FIFA 100 was voor Rafael van der Vaart en Wesley Sneijder een zwarte dag. Dat ze niet tot de voetbalelite behoorden, konden ze nog wel begrijpen. Per slot van rekening komen ze net kijken. Maar dat Pelé in al zijn voetbalwijsheid Ronald Koeman en Ruud Krol over het hoofd had gezien, was veel erger. Ze hebben het geweten ook. Onbarmhartig legden de verongelijkte Ajax-trainers die dag de zweep over hun zuchtende en steunende spelergroep. Ook Dick Advocaat was niet te benijden. Zelf had Dicky misschien stiekem gehoopt op een plaatsje bij het illustere voetbalgezelschap. De dwaling van Pelé betrof evenwel niet zijn persoontje maar assistent-bondscoach Van Hanegem die vast op een uitverkiezing gerekend had. Wat zal het een feest geweest zijn met de van nature al norser dan norse Willem de Zwijger daar in de Zeister bossen!

Het samenstellen van The FIFA 100 is bijna onbegonnen werk. Zeker als je niet tot honderd kan tellen. Zo zie je maar. Ook een levende voetballegende is maar een mens.

Door: Simon Pion
Maart 2004

Bookmark and Share

Plaats een reactie

home | contact | colofon
© Cookie Productions

MEER COLUMNS