EEN ECHTE VERMEER


Louis van Gaal zag in Kenneth Vermeer in potentie de beste doelman van Nederland. Toch selecteerde de toenmalige bondscoach de bankzitter van Ajax niet voor het WK van 2014. Na ruim honderd wedstrijden onder de Amsterdamse lat raakte hij zijn basisplaats kwijt. Dat is pas cult: gepasseerd worden ten faveure van een notoire penaltydoorlater als Jasper Cillessen. We hebben het dan over een magere bleekscheet uit Groesbeek die wereldwijd bekendheid verwierf door 'op dingen te zitten'. Vooral op de blaren dus. 
Vermeer trok zijn conclusies en verkaste naar Feyenoord. Een gewaagde overstap die met het nodige rumoer gepaard ging. Met deze move trad hij in de voetsporen van een aantal illustere voorgangers. Theo van Duivenbode verloor in 1969 als Ajacied de Europa Cup-finale van AC Milan. Een jaar later stond hij met de Cup met de Grote Oren op de Coolsingel. In 1984 trok ook een rancuneuze Johan Cruijff een lange neus naar Amsterdam. Arnold Scholten kreeg er zelfs het heen en weer van. De Witte Socrates maakte als Ajacied eerst een transfer naar Rotterdam. Vijf jaar later bewandelde hij de omgekeerde weg. Kenneth Vermeer is niet zo’n jojo. Hij heeft zijn plek gevonden in De Kuip. Hij trok zich niets aan van de sentimenten die zijn overstap over en weer losmaakte. Vanaf de eerste seconde deed hij waar hij goed in is: ballen tegenhouden. Kenneth bleef onverstoorbaar zichzelf onder de Rotterdamse lat. Een echte Vermeer.
 
Een doelman als cultvoetballer van het jaar? Kan niet missen. Keepers zijn eenlingen, paradijsvogels, een tikje zonderling soms. Je moet een beetje gek zijn om tussen de palen te gaan staan. Het cultgehalte van Jean-Marie Pfaff is boven alle twijfel verheven. Het leverde de excentrieke Belg zelfs een heuse realitysoap op. Stuntkeeper Fabien Barthez kon er ook wat van. De kale Fransman won alles wat los en vast zat. Onnavolgbare reddingen wisselde hij af met afschuwelijke blunders. Zijn bloedmooie vriendin Linda Evangelista hield hij wel klemvast. De Colombiaan René Higuita stal de show met zijn spectaculaire scorpion kick, terwijl zijn Mexicaanse collega Jorge Campus in fluorescerende outfits uitgroeide tot  regenboogkeeper. Het kan nog erger. Gabor Kiraly speelde meer dan honderd interlands voor Hongarije in een joggingbroek. De stoïcijnse Jens Martin Knudsen verdedigde met een wollen muts het doel van de Faeröer Eilanden.
 
Buitenissig is Kenneth Vermeer allerminst. Hij is eerder bijzonder gewoon. Niet lullen maar poetsen. Geen woorden maar daden ook. Rotterdamser kan een Amsterdammer niet zijn. Kenneth is cult in al zijn vezels. Alleen zijn naam al. Het wereldse Kenneth detoneert zo heerlijk met het oer-Hollandse Vermeer. Het is alsof de kruidige geur van roti zich vermengt met een onmiskenbare spruitjeslucht. Als Kenny V. had hij zo als dj, rapper of hiphopper door het leven kunnen gaan. Met muziek had hij echter niets. Kenneth werd een keeper in de traditie van Eddy PG, Jopie H. en Ed Konijn. Hij slaat bruggen tussen (voetbal)culturen. Tussen Nederlanders en Surinamers. Tussen hoofdstedelingen en havenarbeiders. Tussen lovers en haters. Kenneth Vermeer is de vleesgeworden tolerantie. Hij is de VN, Amnesty International en het Rode Kruis ineen. Ooit wordt hij voorgedragen voor de Nobelprijs voor de Vrede. Dat is voor later. Eerst maar eens cultvoetballer van het jaar worden. 
 

Door: Arjen Pijfers
Januari 2016

Ook verschenen op Voetblah

Bookmark and Share

Plaats een reactie

home | contact | colofon

MEER COLUMNS