Deze Amsterdamse rasvoetballer is de afgelopen maanden meermaals publiekelijk beschimpt door alles en iedereen. Vooral de affaire met de ex-vriendin van Jan Smit leverde Sneijder een hoop bedenkelijke publiciteit op. Toen zijn persoontje en zijn nieuwe liefde vervolgens herhaaldelijk belachelijk werden gemaakt tijdens het wekelijkse voetbalborreluur van Derksen & Co. werd het tijd voor een tegenoffensief van Wesley en Jolanthe. Waarvoor kun je dan beter terecht dan bij allemansvriend Ivo Niehe die maar wat graag tijd vrij maakte in zijn agenda voor een retourtje Milaan. Door vervolgens ook nog zendtijd te besteden aan het pro-deo werk van Jolanthe werden de twee alsnog in de harten gesloten door televisiekijkend Nederland. We vergeten en vergeven snel in dit land en da’s een mooie eigenschap.
Terug naar de voetballer Sneijder want dat waren we inmiddels vergeten. Voetballen kan Wesley. Dat heeft ie inmiddels wel bewezen in Amsterdam en Oranje maar zijn periode bij Real liep uit op een mislukking en dat heeft hem getergd. Opgeteld bij al z’n privébeslommeringen werd er hardop – ook in de serieuze media - getwijfeld of Wesley zijn oude niveau nog wel zou kunnen halen. Hugo Borst deed er een schepje bovenop door te stellen dat Wesley ook bij Oranje een toontje lager zou moeten zingen tot woede van de altijd correcte van Marwijk. De Italianen begrepen niets van al dat gekonkel uit het Europese polderland over Sneijder en dragen de kleine Wesley op handen sinds hij door Mourinho is overgehaald om voor Internazionale te komen ballen. De manier waarop dat gebeurde vertoont overigens opvallend veel gelijkenis met de wijze waarop Wesley zijn Jolanthe aan de haak heeft geslagen maar dat geheel terzijde......
Wekelijks blinkt Sneijder uit in de Italiaanse competitie als de strategische schakel op het middenveld die aanvallers keer op keer vrij voor de keeper zet en zijn traptechniek regelmatig aanwendt om een vrije trap van grote afstand binnen te schieten op wonderschone wijze. De reactie uit Nederland was een lauwe: de serie A is niet meer wat het geweest is wat wordt onderschreven door de magere resultaten van de Italiaanse club de laatste jaren in de Champions League. Mooier kon het lot dan ook niet zijn dat juist Inter Milan van de uiterst veelbesproken Mourinho zijn oude liefde Chelsea ging treffen in de eerste knock out fase van de Champions League van dit seizoen. Ik weet zeker dat Wesley de data van die tweeluik direct op de keukendeur van zijn patserige stulpje in Milaan heeft gekalkt met uitroeptekens tot afgrijzen van Jolanthe. Alles moest wijken voor die wedstrijden. Jolanthe had voortaan tijd zat om haar tijd door te brengen met haar even schattige zussen op Ibiza of kon zich bezighouden met de inrichting van het gastonderkomen aan de grachtengordel in Amsterdam. Wesley kon zich slechts concentreren op het ritme slapen-trainen-competitiewedstrijd spelen-slapen.
Op 3 maart mocht Inter proberen Chelsea onder zich te houden in een kolkend Guiseppe Meazza Stadion waar 80000 tifosi voor een fantastische sfeer zorgden. In een meeslepend duel waarin Chelsea de betere ploeg was, werd voor de kenners in één klap duidelijk waarom men in Italie wegloopt met Sneijder. Alle belangrijke spelhervattingen, geniale openingen en steekpasjes kwamen van zijn voeten. Op alle mogelijke manieren probeerden de slopers van Ancelotti, Sneijder onderuit te schoffelen op het middenveld maar de kleine Nederlandse voetbalkunstenaar was ze keer op keer te snel af. De kunst van het één keer raken en het voelen, nee ruiken waar de ruimte ligt op het veld beheerst Wesley Sneijder als geen ander. Nooit was ik een grote fan van deze voetballer vanwege zijn arrogante gedrag en irritante maniertjes op het veld maar na 90 minuten had deze kleine geweldenaar mijn voetbalhart voor altijd gestolen. Ik moest de return zien, koste wat het kost, en voor één keer was ik voor een Italiaanse ploeg in een tweestrijd met een Engelse tegenstander dankzij die kleine. Hoewel Wesley zijn stempel niet kon drukken op de return tegen de krachtpatsers van Chelsea was hij bij momenten geniaal en als een echte topper uiteindelijk beslissend voor zijn ploeg. Tussen de Engelse vechtmachines op het middenveld zag hij in een split second Eto’o vertrekken en met een perfecte pass zette hij de Kameroenees vrij voor de keeper die het buitenkansje knap verzilverde. Inter door naar de kwartfinales dankzij Sneijder. Ik betrapte me er zelfs op dat ik het doelpunt toejuichte op de bank.
Vanaf nu moet iedereen van Wesley afblijven. Elk negatief commentaar over deze geniale middenvelder zal ik met ziel en zaligheid tegenspreken. Aan Wesley zal het niet liggen als Oranje onverhoopt geen wereldkampioen wordt komende zomer in Zuid-Afrika. Voor eens en voor altijd ben ik een bewonderaar van de voetballer Wesley Sneijder. Al ruilt hij over een paar weken Jolanthe in voor de meest afzichtelijke televisiebabe van Nederland.
Door: De Kenner
Maart 2010 |
